VEHİM

VEHİM

Vehim

gece,içimde bir ürperti
çocukluğumdan kalma!
simsiyah gölge gibi,
belirdi duvarımda

büyüdükçe büyüdü,
yatağımda,kas katı kesildim!
yüzüm duvara dönüktü,
burnumla,dizlerime değdim

artık,ben de bir ölü gibi…
buz gibi soğuktum,
duvarda gezen vehmimdi
kendi kendimden korktum.

önder özkaran

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir